Agatha Rae „Psychopomp”

Agatha Rae „Psychopomp”

Psychopomp (łac. Psychopompus – przewodnik dusz) w religii istota (anioł, bóstwo, duch, zwierzę), której zadaniem jest odprowadzenie lub przeniesienie duszy zmarłego człowieka do świata pozagrobowego [1]. W wielu kulturach, rolę przewodnika dusz spełniał również szaman. On odprowadzał duszę w zaświaty, komunikował się z duchami przodków, a w szczególnych wypadkach sprowadzał duszę dziecka, które miało się dopiero narodzić. Wiele z opowieści nadesłanych przez Czytelników Biura duchów oraz moje osobiste doświadczenia wskazują, że psychopomp to nie mityczna postać, lecz człowiek z krwi i kości w dodatku nie zawsze obdarzony pakietem szczególnych zdolności paranormalnych. Znane są przypadki, kiedy bliscy obecni podczas śmierci drogiej… Czytaj dalej

Drodzy Czytelnicy!

Biuro duchów kończy 6 lat. Niewiarygodne, jak ten czas szybko mija.

Przy tej okazji, pragnę raz jeszcze podziękować wszystkim za dobrą energię, szczere i piękne historie, którymi zechcieliście się ze mną podzielić oraz liczne wiadomości zagrzewające mnie do dalszej pracy nad rozwojem Biura duchów.

Od dłuższego czasu Biuro duchów to samodzielnie działająca strona. Niestety, kiedy Onet Blog zamknął swoje podwoje, musiałam zadbać, aby wszystkie publikacje i materiały zgromadzone przez ponad cztery lata działalności, zostały zachowane. Utrzymanie strony i wszystkie koszty z tym związane stanowią dla mnie ogromne obciążenie finansowe.

Dlatego:

Jeśli strona ta była Wam pomocna, jeśli pragniecie rozwoju Biura Duchów możecie wesprzeć finansowo istnienie bloga przelewając dowolną kwotę na konto:

mBank 74 1140 2004 0000 3802 7850 6785

W tytule przelewu proszę podać: Darowizna dla Biura Duchów.

Będę wdzięczna za każdy datek i z góry dziękuję.

 

 

 

 

Duchowość słowiańska

Duchowość słowiańska

Ludy starożytne przejawiały głęboką wiarę w istnienie świat duchowego i nieśmiertelną cząstkę boskiej energii, która z jednej strony dopełniała fizyczną stronę istnienia, a z drugiej niosła dar wiecznej egzystencji. Człowiek w tym ujęciu posiadał nie tylko ciało fizyczne, ale i postać duchową, trwającą w niewidzialnym dla fizycznych oczu świecie. W wierzeniach dawnych Słowian, bóstwa oraz istoty nadprzyrodzone ingerowały w życie człowieka we wszystkich jego fazach. Zakres tej opieki był szeroki i bynajmniej nie kończył się na etapie doczesności. Słowianie posiadali bardzo złożone wyobrażenia na temat ludzkiej duszy i jej losów w Zaświatach – Wyraju. Z tej przyczyny słowa biskupa Thietmara… Czytaj dalej

Tadeusz Linkner „Słowiańskie bogi i demony”

Tadeusz Linkner „Słowiańskie bogi i demony”

Mitologia słowiańska z natury rzeczy winna być nam kulturowo bliższa niż na przykład grecka czy rzymska. Niestety, ze względu na ograniczony materiał badawczy mitologia ta jest niepełna, a niektóre publikacje, oparte również na analizie wierzeń ludowych, są kwestionowane. Materiał, tak pieczołowicie gromadzony przez wielu badaczy, wydaje się stosunkowo ubogi, przynajmniej w porównaniu z tekstami skandynawskimi czy greckimi. Zrekonstruowane treści są słabo dopracowane literacko (choć to się zmienia). Natomiast fabuła wierzeń i mity kosmologiczne wydają się mieć mało wyrafinowaną kompozycję. W szerokim odbiorze, mitologia słowiańska wypada dość blado na tle innych znanych mitologii. Czy aby na pewno ta opinia jest zasłużona?… Czytaj dalej