Nie na wszystko jesteśmy gotowi

Pragnę dzisiaj odnieść się do tematu lęku przed kontaktem z duchami. Nawet jeśli są to duchy bliskich nam osób w momencie pełnej lub częściowej materializacji wpadamy w panikę. Zdarza się, że samo przypuszczenie iż osoba zmarła znajduje się blisko nas napawa trwogą i prowokuje reakcje, których sami po sobie byśmy się nigdy nie spodziewali. Mam wrażenie, że źródłem tego lęku sterują dwa mechanizmy. Pierwszy z nich to przekaz kulturowy. Od najmłodszych lat dowiadujemy się od osób, którym ufamy, że dusza ludzka istnieje i jest nieśmiertelna. Słuchamy opowieści z dreszczykiem bądź to z ust naszych dziadków, bądź na przykład na obozach… Czytaj dalej

Cuda małe i wielkie

Po lekturze książki Erica Matax’a zaczęłam zastanawiać się nad cudami jakich doświadczyłam we własnym życiu i cudami jakie stały się udziałem osób mi bliskich lub po prostu znajomych. Postanowiłam przytoczyć kilka historii, wydaje mi się, że będą swoistym suplementem do książki E. Matax’a. Zacznę od dwóch, sytuacji jakie przydarzyły się osobie dobrze mi znanej. Na wstępie jednak trzeba zaznaczyć, że Małgorzata, która jest główną bohaterką tych historii, to osoba niezwykle zorganizowana i szalenie poważna. Przy tym konsekwentna i oczywiście odpowiedzialna. Można by rzecz ludzkie wydanie szwajcarskiego zegarka. Małgosia przeżyła dwie historie, których w żaden sposób nie potrafi wytłumaczyć nie włączając… Czytaj dalej

Lustra – fakty i mity

Niedawno przeglądałam propozycje aranżacji pokoju dziecięcego i natknęłam się na jedną moim zdaniem kuriozalną. Chodzi o duże lustro, osadzone w przedziwnej konstrukcji wykonanej z plastiku i zaopatrzonej w kółka. Jednym słowem lustro mobilne. Pomysł ten wydaje mi się tak samo chybiony jak buciki w stylu „kowbojki” na podwyższonym obcasie dedykowane (sądząc po rozmiarze) dziewczynkom w wieku 6-8 lat. Myślę, że rozsądne mamy dziewczynek doskonale mnie rozumieją. Fakt ustawienia w pokoju dziecięcym tych rozmiarów lustra jest dla mnie nie do przyjęcia, nie tylko z powodów bezpieczeństwa, ale również ze względu na psychikę dziecka. Psychikę, która kształtując się, niczym gąbka, chłonie wszystkie… Czytaj dalej

Studio Czasu i Przestrzeni – interesująca audycja

Studio Czasu i Przestrzeni – interesująca audycja

„Studio Czasu i Przestrzeni”   Szanowni Państwo polecam audycję zrealizowaną w cyklu „Studio Czasu i Przestrzeni” , poświęconą tematyce śmieci klinicznej. Gośćmi programu są dr Zbigniew Osiak , Pan Jarosław Filipek i moja skromna osoba. Audycje prowadzi Pan Michel Rachel, a jego iście anielski głos idealnie wpisuje się w klimat tego spotkania. W programie padają interesujące pytania : Kim jesteśmy ?, Czy posiadamy formę duchową? Czy za zasłoną śmierci czeka na nas inny świat , czy też nasze życie kończy się wraz z życiem ciała? Sama z wielkim zainteresowaniem wysłuchałam wszystkich opinii.   Szczerze polecam. Audycja dostępna TUTAJ

Niezwykle interesujący list – polecam

Zupełnie przypadkowo trafiłem na Pani bloga. Przeczytałem wszystkie wpisy. Wysłuchałem też rozmowę z Panią. Największe wrażenie zrobił na mnie wpis gdzie opisana jest historia żołnierza, który usiłował popełnić samobójstwo. Jest to również moja historia i dla tego postanowiłem do Pani napisać. Chciałbym aby ludzie zrozumieli, że samobójstwo niczego nie rozwiązuje, a jedynie odbiera coś bardzo ważnego. Odbiera życie, czyli możliwość działania, zmiany, przebywania z bliskimi. Nie jestem filozofem, jestem można powiedzieć praktykiem i na tej podstawie ośmielam się zabrać głos. Mój ojciec to człowiek sukcesu, as nad asy we wszystkim, co robi. W atmosferze tego właśnie sukcesu wychowywałem się ja… Czytaj dalej